اول رمضان 1402 - سید مهدی حسینی

ای خطاپوش خطا کار تو باز آمده است/واکن آغوش گنهکار تو باز آمده است/هرکجا رفت جز این در ، به در بسته رسید/پشت در مانده به دربار تو باز آمده است/رفت سربار کسی غیر تو باشد که نشد/پهن کن سفره که سربار تو باز آمده است/به خریداری یوسف همه جا رفت و نبود/با کلافی سر بازار تو باز آمده است/روزه داری که شده تشنه ی من لی غیرک/بر سر سفره ی افطار تو باز آمده است/گرم سبحانکَ یا مومن و یا وهاب است/با اجرنایِ من النارِ تو باز آمده است/لا تؤآخذنی أَلا عشق که با سوء عمل/سر این کوچه بدهکار تو باز آمده است

خاک، برادر تو بود، آب، مهر مادر تو بود/باد، شونه‌ی سر تو بود، ابی عبدالله/آه، نغمه‌ی لب تو بود، اشک، کار هر شب تو بود/درد سهم زینب تو بود، ابی عبدالله/زندگی دست غمو پیش گرفت/دلت از تشنگی آتیش گرفت/اگه می‌شه با دلم راه بیا/از سر نیزه‌ها کوتاه بیا/ابی عبدالله ابی عبدالله/ای مسیح در تنور حسین، ای شهید غرق نور/از سرت بلا به دور ابی عبدالله/ای دلِ شکسته‌تر، ای به خون نشسته‌تر/از بقیه خسته‌تر ابی عبدالله/واسه حال و روز من آه نکش/نفس آخر و کوتاه نکش/سختته به نیزه‌ها تکیه نکن/واسه حال و روز من گریه نکن/ابی عبدالله ابی عبدالله/مست هلهله کشتنت/معلومه تو چند مرحله کشتنت/رگهات میگن با فاصله کشتنت